Fantaseren in een fantasiewereld

Waar zijn the good old days gebleven, toen ik kon wegkwijnen in een griezelboek en zodoende alles om mij heen vergat?

Ik die vroeger verzonk in een boek, zodanig dat ik niks meer hoorde en mijn ouders die beneden maar bleven gillen: Anne-li, Anne-li Anne-li, Annneeeee-liiiiii!!!!!!

Ik was in mijn boek verzonken.. fantaserend in mijn eigen fantasie.
Waar is mijn fantasie gebleven? De gedachtengang die zo gefascineerd was door griezelboeken en wanneer eenmaal in een boek gedoken mijn ogen niet weken totdat de laatste pagina was omgeslagen. Ik moet toegeven dat het komt door een onrust; streven naar het volgende doel. Het enige wat ik nog in visie heb: het volgende doel en daarbij vergeet ik soms dat je van het moment moet leren om überhaupt te kunnen leren.

Ik kan wel en wil wel gaan lezen, maar mijn gedachte drijft weg als een verloren schip op zee op en wordt door de golven alle kanten opgegooid. Deze gewilde concentratie is dan erg lastig. Af en toe lukt het weer; compleet gefascineerd door een boek, maar het moet wel een boek zijn die bijdraagt aan je kennis. Ik wil wat nieuws, ik wil leren, ik wil mijn fantasie gebruiken en wijzer worden> Alleen moet ik dan wel blijven lopen en niet alleen maar op de automatische piloot.^^

Een visie, een scriptie en een stage met ICM

Nou mijn visie op vakantie valt steeds meer in het water, waar ik vorig jaar regelmatig over het strand heen huppelde met mijn Corona, ben ik dit jaar alleen maar aan het werk. De kleine festivalletjes of grote mogen mij het vakantiegevoel geven.

Alleen dat vakantiegevoel wordt zelfs met regelmaat onderbroken, aangezien de woorden scriptie en stage wel 1000 keer op een dag door mijn hoofd heen schieten. Zeker nadat een klasgenootje erop duidde dat we over 4 maanden al op stage gaan. AAHH !
Waarom AAH? Ik wil met een concreet idee aankomen bij mijn stagebedrijf, zodat zij ook een goed beeld kunnen vormen over mijn doelstellingen van de stage en wat ik wil bereiken gedurende mijn periode in Israel. Ja, graag zou ik mijn stage in Israel willen doen, om daar het gebruik van de media te analyseren. Gefascineerd ben ik door het land, de vele negatieve en positieve kritieken die kriskras doorelkaar heen lopen, wat is nu waar? Graag wil ik het zelf ervaren, de cultuur, de work ethic, de mensen, het dansen, de lach en de tranen. Wat staat er achter die muur die ons voorgeschoteld wordt door onze eigen media?

Kan ik mijn eigen ideeën aan de kant zetten? Ben ik al bedolven onder de westerse invloeden? Ik wil er achter komen hoe de vork in de steel zit. Kan ik mijn eigen normen en waarden voor een half jaar aan de kant zetten en mij openstellen voor de Israëlische cultuur, om later als ik terug kijk, een kritisch beeld te vormen over wat daar nou echt gaande is?

"There's always 3 sides to every story, his side, her side and the truth.."(Tim Connor)

Nu alleen nog een echte stageplek, breng het van fictie naar realiteit. De contactgegevens die thuis op mijn bureau voor het oprapen liggen, klaar in de startblokken om een mail te schrijven en met al mijn goede voornemens met de muis op verzenden te klikken…

Een hersenschudding...

Jaahaaa daar zit je dan thuis met een hersenschudding vastgeketend door je ouders.

Het ergste vind ik dat ik geen kant op kan; ik mag de zon niet in, ik kan geen vrienden bezoeken, eigenlijk ook niet achter een pc en ik mag niet naar de college! Wat een verdomde zonde, zo ben ik al anderhalve week onderweg met de media masterclass en door een hersenschudding kan je het niet afmaken.

"Ziek maar lekker thuis uit, laat maar weten wanneer je je beter voelt. Daarna zoeken we een vervangende opdracht voor je", zegt de leraar. Great, thanks that is what I wanted to hear; NOT.

Ik had graag naar school gegaan, maar uitgerekend op de dag dat de gastcollege waar ik een essay over zou schrijven, zit ik, Anne-li, thuis bij haar ouders..op bed...

Nu volg ik de laatste 3 dagen van de master class op de laptop: via linkedin en de diverse weblogs van mijn medestudenten. Wie weet dat ik hier en daar nog een klein beetje wat mee kan pikken.

Master class 6 juli

De 2e week master class, dag 2.
De nabespreking van de gast college van Boris van der Ham en diverse meningen van de studenten over de media master class galmden door het leslokaal. Des al niet te min, was uiteindelijk de vloer op dinsdag 6 juli van Alex Matatula.

Alex Matatula, heeft gedurende zijn loopbaan al 5 jaar ervaring in de horeca sector opgedaan. Na 5 jaar besloot hij dat hij toch meer wilde dan werken in de horeca/hotel sector, en daarom begon hij op 20 julli 2009 zijn eigen corporate communication bedrijf. Alex geeft sinds een jaar voornamelijk trainingen aan allerlei bedrijven in de sector; horeca, gastvrijheid, hotels, etc. Gedurende deze trainingen leert hij de bedrijven hoe zij hun identiteit kunnen bevorderen of behouden.

Met zijn jonge verschijning was het leuk om iemand zo gedreven te zien over zijn eigen bedrijf. Het laat ook zien dat je met onze leeftijd ook je eigen dromen kan waarmaken. Wees onafhankelijk, zolang je maar weet wat je uitstraalt. Vandaar ook de vragen die hij aan al zijn klanten stelt:

1. Wie ben je?
2. Waar sta je voor
3. Wat doe je?
4. Waarom doe je het?
5. Wat wil je uistralen?
6. Hoe wil je gezien worden door je doelgroep?
7. Hoe ga je dit bereiken?
8. Wat vinden mensen van je?
9. Heb je je doel bereikt?

Wat ik van deze gastspreker heb geleerd, is dat de boven genoemde vragen overal terug komen: personal branding, corporate branding, social media branding etc. Overal gelden dezelfde basis regels:
- Wat wil je uitstralen naar de buitenwereld, klopt dit met je identiteit en je werkzaamheden?
- Hoe gaan we dit overbrengen

Zodra dit duidelijk is, kunnen de plannen in uitvoering worden gebracht. Misschien is de uitvoering niet zo moeilijk, maar waarom is het dan zo moeilijk om concreet en precies te blijven?

De masterclass versus het warme weer

Een hittegolf in Nederland en ik vind mijzelf dagdromend op school, in een ijskoud lokaal waar regelmatig de truien en sjaals worden aangetrokken om een verkoudheid te voorkomen. Alhoewel ik niet mag zeuren, aangezien de meeste mensen buiten lopen te bleren dat het te warm is en ik van vrienden berichtjes krijg die op het strand werken: ‘Let it snow let it snow let it snow’.

Misschien mag ik mijzelf toch gelukkig prijzen dat ik geen zonnesteek kan oplopen gedurende de warmste uren van de dag:)

De Media Master Class is nu al een week in treinvaart aan het doordenderen en zal nog een week mijn aandacht behouden. De colleges zijn erg plezant, alhoewel ik moet toegeven dat ik al veel weet over het fenomeen Social Media. Vaak zijn de colleges ook een extra bevestiging, over hoe belangrijk/gevaarlijk Social Webpages zijn voor je professionele voorkomen. Belangrijk is dus, een oog in het zeil houden hoe je jezelf presenteert op je eigen Social Webpage.

De belangrijkste kreet die wij zowat elke dag horen van de verschillende sprekers: ensure yourself to be found! Terwijl mijn gedachtes mij regelmatig vertelde om juist niet gevonden te worden. Hier en daar gaan belletjes rinkelen, misschien is het toch handig die Linkedin, Twitter en blogs pages. Dit is toch weerspiegeling van je eigen persoonlijkheid.



Regelmatig worden de vragen gesteld: moet je jezelf dan niet in twee persoonlijkheden splitsen; je studenten lalalieladiela persoon en je aankomende ‘professionele persoonlijkheid’. Zelf vind ik dat je niet te veel moeite moet doen, blijf een persoon wie je bent. Natuurlijk moet je geen laveloze foto’s of video’s van jezelf posten, aangezien alles te vinden is. Zeker door je aankomende werkgevers.

Dit was ook een openbaring, want ik geloofde heilig dat niet alles van mij op het internet te vinden is. Dus als je jezelf wilt vinden op het internet, gebruik socialmention.com. Hier vind je alle tags waarmee jou naam is verbonden. (erg leuk om te doen en soms shockerend;) )

Hiernaast wordt er in de master class nog meer besproken, hoe gebruik je linkedin, Twitter, Blogs in jou voordeel. Hier zullen nog wel een paar blogs over volgen aangezien het mij erg interesseert:):)

Gr. Anne-li

De verrekijker ziet het al!

Eindelijk het mooie weer heeft Nederland gevonden. Een week van vol genieten, strand, wijntje, dansjes en af en toe heen en weer rennen bij Mochi om mensen gelukkig te maken met het eten en de wijn/sake.

Na heerlijk genieten van een week vrij met een paar kleine terug blikken op het afgelopen half jaar: peer assesments. De gesprekken waar iedereen elkaar regelmatig de hemel in prijst. De cijfers waarvan je gemiddeld 2 punten van het rendabele cijfer af kan trekken, omdat het cijfer altijd wat overdreven is.

Ditmaal was het de minor Media en Journalistiek wat wij mochten bekritiseren. Het grappige is dan ook dat ik overal altijd wel een positief nut van de kritieken inzie, of dat heel goed is voor het bekritiseren van de minor weet ik niet. Maar ik voel mij altijd wel alsof het glas halfvol is in plaats van half leeg of half opgedronken;)

Maar uiteindelijk na wat positieve kritiek en iets wat neutraler kritiek, kregen we de cijfers te horen. De minor heeft zichzelf uitbetaald, ook al was ik nogal afgeleid gedurende de minor. (daten is nooit heel denderend voor je studerende carrière;)) Maar het vak media en journalistiek lag mij en triggerde mij ook op de juiste momenten om even wat jalapeño’s af te vuren. Het eindresultaat mocht er daarom ook zijn: 7,5, ondanks het feit dat ik weet dat ik beter kan. Maarja dat zeggen we bijna altijd;)

Ook voor filosofie was het nog even knallen, na in de laatste periode wat nalatigheid van mijn kant en de verrekijker die gericht stond op het strand in Barcelona, in plaats van het einde van het school jaar. Een week en nog 3 essay’s, de leraren moeten wel gedacht hebben, ping elke dag een essay van Anne-li Steutel (tijdnood? Neee hoor:) ). Maar de resultaat mocht er wezen; afgesloten met een 8.

Nu nog anderhalve week een media masterclass en de verrekijker mag gericht worden op de ondergaande zon. De ondergaande zon van het 2e jaar ICM en de ondergaande zon, zodat het feesten mag beginnen:)

Liefs, A-li

Video's en Items vervolg

Nog geen twee dagen later, na mijn ingenieuze idee over het scriptie Item, zit ik op Facebook te nuttelozen. The usual, checken wat heeft die te melden? Wie roept daar wat? Wie moet ik nog allemaal terug mailen? Heb ik daar zin in ? Nee.

Vervolgens valt mijn oog op de link www.hemelstaartdag.nl. Wat een cool idee, i.p.v. eren dat Jezus naar de hemel vaart, eren we hem door een groep mensen in te smeren met taart! Dit ga ik doen!

Hallelujah! Een helder moment is geschied; waarom dit niet filmen en een item maken voor de Internationale student; ‘What to do on Ascension Day?’

Twee belletjes later en een bericht op Facebook verder, zijn de plannen gesmede. Ik en mijn creatieve muse gaan samen op pad.

13 Mei, de dag van de hemelvaart. Voor ons de dag van een treinrit, vele soesjes, slagroom en opgekropte frustratie die wij mogen laten gaan op een groep mensen met taart. Eenmaal aangekomen in Amsterdam, staat de camera paraat, ingetapet in wel. Eerst nog de nodige shots, de nodige nutteloze interviews met enthousiaste verkleedde deelnemers, de introductie samen met Kluun: de man van het initiatief.

Half 4, de spelregels worden uitgelegd, de clown wordt van tafel gegooid en het startschot wordt gegeven.

Rennen, Rennen, Rennen; scheuren naar de taarten. BAF, de eerste taarten vliegen je om de oren, om dan maar niet te spreken van de munitie slagroomsoesjes die met een rotgang langs je heen suizen. Ineens duikt mijn creatieve camera muse op uit een aswolk van poedersuiker, zijn camera getapet in plastic en legt het slagveld vast. Nog geen 10 minuten later, worden de laatste slagroombussen leeggespoten en het slagveld wordt verlaten.

Na een foto, rent de menigte naar de tuinslangen en de zure geur hangt al in de neus. 15 minuten later, na wat water, geschater en geschreeuw, druipen de deelnemers af. Achter hun latend een slagveld van zoetigheid en een zurige geur met zich meedragend.

Kortom wat een item, wat een cool idee. Ik stel voor Hemelstaart 2011 here we come.
.

Video’s en Items

Huilend van het lachen, biggelen de tranen over mijn wangen, terwijl het grandioze Nederlandse landschap wordt afgespeeld op het scherm.

Saaier kan het niet worden, ook al heeft het een bepaald doel om inzicht te krijgen over de essentie van het monteren.
Een laptop nadert zijn einde in de les, het rode batterijlampje begint te knipperen. Door de tranen heen van het lachen, schiet mijn hand naar mijn mond. Neee, niet doen. Het youtube filmpje: ‘This guy is the freakiest funniest guy ever’, zoomt langzaam naar een zwart niemandsland. Vegend droog ik mijn tranen en probeer mijn gezicht weer tot geconcentreerde proporties te brengen.

Niet oplettend, weg dromend van het mooie weer buiten.. er wordt vaag geroepen:
“ Maak twee groepen voor het schooljournaal van de Haagse Hoge School. De deadline is 28 mei en vergis je niet in de tijd. Begin nu en bespreek met de groep welke Items je in het journaal wil laten terug komen”.

Awh mag ik editen? Zo, dat betekend afwachten op het materiaal en ik zie wel hoe het afloopt.

Eenmaal een week later; zittend te niksen, realiseer ik mijn afspraak met een communicatie student om haar te helpen met haar scriptie. Voornamelijk ook omdat ik zelf graag een beeld wil kunnen vormen over wat ik uiteindelijk moet gaan produceren.

Ting, het lichtje gaat ineens aan. Als ik dit zou willen weten, zitten er vast nog meer studenten op de Haagse Hoge School die dit willen weten. Poef een item, twee vliegen in een klap. Ik, krijg zelf inzicht over het schrijven van een scriptie en schiet tegelijkertijd een item voor Journalistiek en Media.

Misschien is dat lanterfanten af en toe ook wel is nuttig?;)

Tijdslimiet

De masterproof en de examens zijn dan nu eindelijk voorbij! Het 2e gedeelte van de minors is alweer begonnen. Examens en essay’s zijn ingeleverd en ik kan er nu niks meer aan veranderen.

Allereerst de masterproof, erg fijn aangezien die dag gierend begon door het innen van mijn rijbewijs! Zo ontiegelijk blij was ik, dat ik EN mijn rijleraar en mijn examinator aan ben gevlogen om ze beiden dood te knuffelen. Vervolgens naar huis vliegen en tegelijkertijd iedereen bellen om het uit te gillen dat ik EINDELIJK op mijn 21e dat rijbewijs heb binnen gesleept. Ik had een uur om tot bezinning te komen, want het volgende examen stond al voor mijn neus: Journalism and Media’s masterproof. Om Half 5 was ik thuis en schoof gelijk achter de pc met een grote kop thee en vastberaden om het tentamen goed te maken!

Een masterproof is een open examen wat je thuis mag maken. Je hebt er gemiddeld langer de tijd voor dan een normaal examen op school. Dit keer 3 uur en had het eigenlijk al om half 4 van blackboard af moeten trekken, maar omdat ik moest afrijden mocht ik er later aan beginnen. Eerst een mailtje naar mijn leraar dat ik eraan ging beginnen, zodat hij ook mijn tijdslimiet van 3 uur in de gaten kon houden. Zo, nu begon mijn 3 uur durende tentamen en met regelmaat zat ik met mijn handen in mijn haar; AAH waaaar moet ik beginnen.

Het tentamen bestond uit 3 opdrachten, het schrijven van een memo aan een directeur over het kiezen van een marketing agency, #2; Tips, Op wat moet je letten als je een interview doet en geeft en #3; schrijf een stuk over de normen en waarden van journalistiek in een controversial land zoals Rwanda.

Na 2,5 uur kijk ik op de klok: SHIT, nog maar een half uur en ik moet nog alles doornemen, herstructureren en nog een grammatica check doen?!! Ook, omdat ik de eerste 3 kwartier heb verspild om mijn halleloeja moment te zoeken; wat moest ik ook alweer doen? Maar goed, na 2,5 uur heb ik er uiteindelijk voor gekozen om te focussen op de belangrijkere stukken: zoals #3 en als ik tijd over had op #1. Uiteindelijk betaalde de keuze uit, aangezien een 7.5 verscheen in de nabespreking van het tentamen en een 8 voor het portfolio van gedurende de eerste deel van de minor. JEEJ, goede cijfers zijn altijd meer dan welkom:)

Nu nog Filosofie afwachten, JA veeels te laat begonnen aan de essay’s. Waar ik inderdaad mijzelf voor vervloekte aangezien het onwijs leuke essay’s waren om te schrijven. Nu hopen dat ik alsnog in de korte periode waarin ik het heb geschreven mijn perspectieven zo duidelijk mogelijk heb kunnen beschrijven, dat mijn leraren kunnen inzien waar ik vandaan kom en hoe ik het heb onderbouwt. Maar dat is een onderwerp voor een volgende blog, anders blijven we weer 3 kantjes lang bezig;)

Tot snel! Gr.

1e finale voor journalistiek

Nu begint het echte werk, morgen zullen we op de proef worden gesteld. Het master examen van Journalistiek begint al te loeren vanaf blackboard. Hoe bereid ik mij voor?

Stel ik mij op als journalist; lees kranten, wees nieuwsgierig, analyseer de media, hoe reageert de media op een situatie, wat zijn de gevolgen van belangstelling van de media? Wat vinden de mensen interessant, wat zijn de populaire onderwerpen in de media van het afgelopen jaar?

Dit zijn de vragen die door mijn hoofd spelen wanneer ik denk aan het master examen. Ik heb er zin in en ben benieuwd welk vuur de leraren ons aan de schenen zullen leggen. Morgen zullen we het weten en over 3 weken is de uitslag. Helpen jullie duimen!?

blablabla Lente!

Ongeloofwaardig dat het jaar nu al bijna om is. We zitten al op 3/4e; niet te geloven! De minors nemen wat tijd in beslag, maar zodanig dat we ook nog echt van onze vrije tijd kunnen genieten! Het zonnetje begint door te breken, de vogeltjes beginnen te fluiten.. en de semi-emotionele blogs over de lente zijn ook weer op komst! ;)

Jaa en ook ik zal het niet ontkennen dat de lentekriebels mij niet ontgaan! Glimlachend fiets ik van school naar huis, van huis naar de stad om vervolgens een lekker bakkie te doen op de grote markt en te genieten met een boekje! De boeken voor school staan nog wel even gemarkeerd in mijn boekenkast, maar over een kleine week zal er toch echt aan begonnen moeten worden: want de examens komen eraan.

Over boeken gesproken, filosoferend ga ik de lente. De minor filosofie heeft momenteel een streepje voor op de andere minor: media en journalistiek. De voorkeur van de 2 minors wisselen regelmatig, waarschijnlijk ook doordat filosofie een stabiele voorkeur heeft en met journalistiek en media het meer zijn hoogte en dieptepunten kent. Voornamelijk heeft dit ook te maken met het feit dat ik in filosofie veel meer vrijheid krijg qua keuzes in onderwerpen. Zelf maak ik liever een eigen keuze in het onderwerp, omdat het dan je eigen interesse meer prikkelt. Alleen is het dit niet in het geval met journalistiek en media, hier worden we erg wordt gelimiteerd in de onderwerpen en in mijn geval werkt het averechts.

Voor journalistiek en media moeten we nu de kranten onder de loep leggen en analyseren vanuit welk perspectief zij schrijven en het effect daarvan. Leuk en aardig en ook moet je het natuurlijk weten voor the sake of journalism and media. Alleen als er de keus was gegeven over de mediums en bedrijven die we mogen analyseren, zou het mij meer motiveren.. Maar gelukkig nu Barack Obama weer in de kranten is verschenen ben ik weer een beetje fan.. Helaas kan je niet altijd kan krijgen wat je wil, dus even doorbijten, maar voor nu ben ik nog even koppig en laat de journalistiek even s in de boekenkast en ga dus filosoferend de lente in;)

Volgende week sla ik mijzelf zeer waarschijnlijk wel voor mijn kop als ik de shit in loop, hihi:P maar goed: leuk he het studentenleven?

tot de volgende lente kriebels!

Media; De spiegel van geblinddoekte mensen?

De minors zijn nu volop in gang, alweer op de helft. Ik hoor de mensen nu al op de gangen schreeuwen ‘I can’t believe we’re already halfway during the first term of the minors’.

Het gaat ook snel. Net begonnen met de minors, maar nu al meer zicht op wat je nou eigenlijk aan het doen bent!
Journalistiek en media. Wat was mijn beeld van de media voordat ik begon?

‘Media iets commercieels, wat je het dagelijkse nationale en internationale nieuws brengt’. Dit was mijn beeld van de journalistieke/media sector. Ook was het verromantiseerde beeld van een journalist aanwezig; heel de dag met je neus in een avontuur, opzoek naar de clue van het raadsel. Eigenlijk te vergelijken met een speurneus. Mooie verhalen schrijven over je onderzoek en uiteindelijk het onthullen van staatsgeheimen, die eigenlijk nooit naar buiten hadden mag komen.

Nu is een collega toevallig net afgestudeerd in journalistiek en zei: ‘Journalistiek is alleen maar haast, er is geen tijd meer voor mooie onderzoeken, want er is ook geen vraag naar’. Ook in het boek ‘ ’t Zijn net mensen’ van Joris Luyendijk (een aanrader trouwens), beschrijft hij dat de media alleen de verhalen publiceert die wij westerlingen willen zien en niet wat er werkelijk gaande is.

Ook net zoiets over het gevallen kabinet. Twee weken lang werd er al gespeculeerd over de val van het kabinet, vrijdag op zaterdag viel de beslissing. Het kabinet is gevallen.

Nu terroriseert een vraag mijn gedachtes: Heeft de media hiermee te maken? Wilden wij het Nederlandse volk het kabinet ook zien vallen? Heeft de media de partijen: PVDA, CDA en de CU de druk nog verder opgevoerd dat er uiteindelijk geen keus meer was om tot een andere beslissing te komen?

Het CDA, CU en PVDA werden zodanig uitgelicht in de media, dat als zij samen een middenweg zouden vinden, zij compleet zouden worden afgeslacht door de media en daardoor ongeloofwaardig zouden overkomen bij het volk. Slechte publiciteit zo vlakvoor de gemeenteraad verkiezingen.

PVDA had in eerdere verkiezingen al aan gegeven dat er in 2010 geen Nederlandse troepen meer in Irak zouden zijn. Door de uitvergrootte koppigheid van de PVDA in de media, konden zij niks anders doen dan blijven bij hun besluit van 4 februari; Irak is een no-go. Zeker na het hectische voorval van het Irak dossier, waar PVDA balkende beschuldigde vanuit eigenbelang te spreken op de persconferentie en PVDA’s verleden van de niet nagekomen beloftes. Waar PVDA zich druk maakt over het nakomen van hun eigen beloftes, maakten het CDA en de CU zich meer druk over de druk van de NAVO, de internationale invloeden en over de belangen voor Nederland in de toekomst.

Doordat de media dit uitmelkt en van kleine conflicten een mug in een olifant transformeren, vraag ik mij af: wie is de schuldige van de gevallen coalitie? PVDA, de andere coalitie partijen CDA en CU of de Media? Heeft de media de problemen alleen maar uitvergroot en zo de partijen in een hoek gedreven dat zij niks meer anders konden? Wilden de Nederlandse media de regering zien vallen?

'Tel je winst uit'

In het eerste jaar wordt er altijd een financieel management game gespeeld. Erg verwarrend, vooral voor de studenten die niet van cijfertjes houden. Cijfertjes en cijfertjes, waren dat ook niet de redenen waarom communicatie zo aantrekkelijk leek?

Ondanks het feit dat er nauwelijks cijfers zijn te vinden in ICM, moet een manager er toch aan geloven. Juistem, cijfers daar draait het allemaal om. Dit is dan ook de reden waarom er zo ontiegelijk veel opleidingen bestaan rondom cijfers: economie, statistiek, management, business, entrepreneur. Niet alleen moet je een leuk idee kunnen pitchen en geloofwaardig overkomen; ook.. moet je net doen alsof je wat snapt van die cijfers.

Na deze ellendig lange introductie over de genialiteit van cijfers en opleidingen, zijn jullie misschien al tot de conclusie gekomen dat ik nu iets met cijfers aan het doen ben. Dat klopt voor de sherlok holmes onder ons!

Vorig jaar was ik zelf al in aanraking gekomen met dit vak: het management game. Vorig jaar Furnimas en dit jaar ‘Tel uit je winst’. Vorig jaar het vak zelf afgesloten met een 8, dus ja heel veel moeite heb ik niet met cijfers. Maar stel je voor: Jij, als eerstejaarsstudent loopt huppelend door ICM heen en ineens staat het managementgame voor je neus. Een spel, waarbij je een bedrijf moet opzetten en vervolgens ook moet runnen.

‘‘AAHH’’ gillend rennen de studenten door elkaar, krijsend: “ik kan dit niet”. Althans in mijn eigen nachtmerrie van afgelopen nacht. Wel niets is minder waar, het frustratieniveau van de studenten ligt hoog tijdens dit spel. Om het frustratieniveau in balans te houden, worden er studenten uit het 2e jaar gevraagd om de eerstejaars te begeleiden. Ik ben hier dus een van.

De nachtmerrie van afgelopen nacht was niet overdreven, aangezien ik mij ook zo voelde. Wat een stress in een klas vol met studenten die cijfertjes haten en ineens alles met cijfers moeten uitvogelen. Exelsheets, rekenmachientjes, papier vol gekrabbel liggen over de tafels verspreid. Maar uiteindelijk nu na 3 dagen, na de frustratie over cijfers en gejengel over hoe stom het spel is; beginnen de studenten het leerproces aan te nemen en de cijfers zelfs te begrijpen. Waarschijnlijk zullen zij hier ook dankbaar voor zijn, aangezien in het volgende term financiën een hoofdvak wordt.

Ik ook, juichend sta ik mee te springen als de studenten het goed doen. Ik ook, die ineens respect krijg voor de leraren. Leraren die het weten uit te houden met de studenten. Studenten die elke dag aan je hoofd zeuren: waar is mijn cijfer, waar kan ik het moduleboek vinden, hoe kom ik op blackboard? Hier, ik nu op mijn blote knieën toon ik respect voor de leraren die hun energie stoppen in de student, waarvan zij het bijna niet terug krijgen. De energie die terug wordt betaald in essays waar het bloed zweet en tranen in terug te vinden zijn!

Het financiële spel ‘Tel je winst uit’, wie had ooit gedacht dat het zoveel inzicht zou geven in het leven van de leraar en de student?

Gr.

2010 het jaar van de even getallen!

2010 een jaar van de even getallen. Wederom ook een even getal voor school. Dit is het 2e jaar, het 2e jaar dat ik zal afronden!

Het afgelopen oneven (2009) half jaar was vrij rumoerig op school en privé. School liep niet geheel vlekkeloos. Het begin van het 2e jaar was niet zoals ik het verwachtte. De klassen werden gesplitst en ik zat ineens niet meer bij het oud vertrouwde groepje waar ik een heerlijk eerste jaar mee heb gehad!

Nieuwe mensen, nieuwe kansen, nieuwe ronde!

Een hele uitdaging op zich, het eerste project: verzin een marketing campagne voor Amerika en Nederland. Dit project een samenwerking van allerlei nieuwe mensen. Een groepje van 6, een groepje waar ik nog nooit mee had samen gewerkt. Aanpassen, toekijken en ingrijpen zijn de woorden die mij te boven komen. Uiteindelijk blijkt wederom dat het even getal 6 het positieve met zich meebrengt. De cliënt loopt weg met het concept dat bedacht was en het groepje kan weer een overwinning op de mouw spelden!

Eenmaal bij het einde van term 1. Opa is overleden. Een klap die niemand had zien aankomen. Overlijden van een familielid is nooit fijn. Ik kan ook toegeven dat het voor je schoolprestaties ook niet bevorderlijk is. Althans voor mij geldt dit wel.

Term 1 wordt afgesloten met de viering van mijn 21 jarige bestaan op deze aardbol. De oneven getallen vieren het lot. Alsof er een knop werd omgezet, FEEST! Dit was het enige wat bij mij opkwam. 'School komt wel, maar nu is het tijd om de student uit te hangen'. Dit heb ik dan ook uitbundig uitgebuid. Avonden lang van studentenavonden, bier, feestjes, A’dam, R’dam, D’haag. Waar niet. Geen slaap, zo de les in.

Deze periode moet je ook hebben in een studententijd. Of het erg handig is bij deze opleiding weet ik niet;) De lessen English (7 letters) vielen voornamelijk het zwaarst. Alleen maar theorie en oefenen, oefenen. Mijn zwakste schakel: grammatica! NEEEE, dramatisch. Praktijk (8 letters) theorie (7 letters). Praktijk altijd fijn, theorie vaak wat minder.

De tentamenweek is net geweest en dit zal uitwijzen of ik het prototype student zal waarmaken: feesten en tentamens niet halen of heb ik alsnog mijzelf redelijk weten te behouden en alsnog een voldoende hebben te weten behalen! Een even getal boven de 5 vind ik altijd nog wel plezant.

Nu op naar het 2e gedeelte van de studie, op de helft! Filosofie en Journalistiek die mij het vuur aan de schenen zullen leggen. Alles wat ik kan zeggen: ‘please bring it on!’. Ik heb de communicatie, marketing, promotieplannen nu wel gezien en snap hoe ze gemaakt worden! Vanaf nu is het een eigen invulling van de studie, 2 minors en de stage! Vanaf nu is het aan jou zonder de leraren die je dragen, ik ga het rocken! Karl marx be aware;)

Gegroet!