maandag 22 februari 2010

Media; De spiegel van geblinddoekte mensen?

De minors zijn nu volop in gang, alweer op de helft. Ik hoor de mensen nu al op de gangen schreeuwen ‘I can’t believe we’re already halfway during the first term of the minors’.

Het gaat ook snel. Net begonnen met de minors, maar nu al meer zicht op wat je nou eigenlijk aan het doen bent!
Journalistiek en media. Wat was mijn beeld van de media voordat ik begon?

‘Media iets commercieels, wat je het dagelijkse nationale en internationale nieuws brengt’. Dit was mijn beeld van de journalistieke/media sector. Ook was het verromantiseerde beeld van een journalist aanwezig; heel de dag met je neus in een avontuur, opzoek naar de clue van het raadsel. Eigenlijk te vergelijken met een speurneus. Mooie verhalen schrijven over je onderzoek en uiteindelijk het onthullen van staatsgeheimen, die eigenlijk nooit naar buiten hadden mag komen.

Nu is een collega toevallig net afgestudeerd in journalistiek en zei: ‘Journalistiek is alleen maar haast, er is geen tijd meer voor mooie onderzoeken, want er is ook geen vraag naar’. Ook in het boek ‘ ’t Zijn net mensen’ van Joris Luyendijk (een aanrader trouwens), beschrijft hij dat de media alleen de verhalen publiceert die wij westerlingen willen zien en niet wat er werkelijk gaande is.

Ook net zoiets over het gevallen kabinet. Twee weken lang werd er al gespeculeerd over de val van het kabinet, vrijdag op zaterdag viel de beslissing. Het kabinet is gevallen.

Nu terroriseert een vraag mijn gedachtes: Heeft de media hiermee te maken? Wilden wij het Nederlandse volk het kabinet ook zien vallen? Heeft de media de partijen: PVDA, CDA en de CU de druk nog verder opgevoerd dat er uiteindelijk geen keus meer was om tot een andere beslissing te komen?

Het CDA, CU en PVDA werden zodanig uitgelicht in de media, dat als zij samen een middenweg zouden vinden, zij compleet zouden worden afgeslacht door de media en daardoor ongeloofwaardig zouden overkomen bij het volk. Slechte publiciteit zo vlakvoor de gemeenteraad verkiezingen.

PVDA had in eerdere verkiezingen al aan gegeven dat er in 2010 geen Nederlandse troepen meer in Irak zouden zijn. Door de uitvergrootte koppigheid van de PVDA in de media, konden zij niks anders doen dan blijven bij hun besluit van 4 februari; Irak is een no-go. Zeker na het hectische voorval van het Irak dossier, waar PVDA balkende beschuldigde vanuit eigenbelang te spreken op de persconferentie en PVDA’s verleden van de niet nagekomen beloftes. Waar PVDA zich druk maakt over het nakomen van hun eigen beloftes, maakten het CDA en de CU zich meer druk over de druk van de NAVO, de internationale invloeden en over de belangen voor Nederland in de toekomst.

Doordat de media dit uitmelkt en van kleine conflicten een mug in een olifant transformeren, vraag ik mij af: wie is de schuldige van de gevallen coalitie? PVDA, de andere coalitie partijen CDA en CU of de Media? Heeft de media de problemen alleen maar uitvergroot en zo de partijen in een hoek gedreven dat zij niks meer anders konden? Wilden de Nederlandse media de regering zien vallen?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten