'Tel je winst uit'

In het eerste jaar wordt er altijd een financieel management game gespeeld. Erg verwarrend, vooral voor de studenten die niet van cijfertjes houden. Cijfertjes en cijfertjes, waren dat ook niet de redenen waarom communicatie zo aantrekkelijk leek?

Ondanks het feit dat er nauwelijks cijfers zijn te vinden in ICM, moet een manager er toch aan geloven. Juistem, cijfers daar draait het allemaal om. Dit is dan ook de reden waarom er zo ontiegelijk veel opleidingen bestaan rondom cijfers: economie, statistiek, management, business, entrepreneur. Niet alleen moet je een leuk idee kunnen pitchen en geloofwaardig overkomen; ook.. moet je net doen alsof je wat snapt van die cijfers.

Na deze ellendig lange introductie over de genialiteit van cijfers en opleidingen, zijn jullie misschien al tot de conclusie gekomen dat ik nu iets met cijfers aan het doen ben. Dat klopt voor de sherlok holmes onder ons!

Vorig jaar was ik zelf al in aanraking gekomen met dit vak: het management game. Vorig jaar Furnimas en dit jaar ‘Tel uit je winst’. Vorig jaar het vak zelf afgesloten met een 8, dus ja heel veel moeite heb ik niet met cijfers. Maar stel je voor: Jij, als eerstejaarsstudent loopt huppelend door ICM heen en ineens staat het managementgame voor je neus. Een spel, waarbij je een bedrijf moet opzetten en vervolgens ook moet runnen.

‘‘AAHH’’ gillend rennen de studenten door elkaar, krijsend: “ik kan dit niet”. Althans in mijn eigen nachtmerrie van afgelopen nacht. Wel niets is minder waar, het frustratieniveau van de studenten ligt hoog tijdens dit spel. Om het frustratieniveau in balans te houden, worden er studenten uit het 2e jaar gevraagd om de eerstejaars te begeleiden. Ik ben hier dus een van.

De nachtmerrie van afgelopen nacht was niet overdreven, aangezien ik mij ook zo voelde. Wat een stress in een klas vol met studenten die cijfertjes haten en ineens alles met cijfers moeten uitvogelen. Exelsheets, rekenmachientjes, papier vol gekrabbel liggen over de tafels verspreid. Maar uiteindelijk nu na 3 dagen, na de frustratie over cijfers en gejengel over hoe stom het spel is; beginnen de studenten het leerproces aan te nemen en de cijfers zelfs te begrijpen. Waarschijnlijk zullen zij hier ook dankbaar voor zijn, aangezien in het volgende term financiën een hoofdvak wordt.

Ik ook, juichend sta ik mee te springen als de studenten het goed doen. Ik ook, die ineens respect krijg voor de leraren. Leraren die het weten uit te houden met de studenten. Studenten die elke dag aan je hoofd zeuren: waar is mijn cijfer, waar kan ik het moduleboek vinden, hoe kom ik op blackboard? Hier, ik nu op mijn blote knieën toon ik respect voor de leraren die hun energie stoppen in de student, waarvan zij het bijna niet terug krijgen. De energie die terug wordt betaald in essays waar het bloed zweet en tranen in terug te vinden zijn!

Het financiële spel ‘Tel je winst uit’, wie had ooit gedacht dat het zoveel inzicht zou geven in het leven van de leraar en de student?

Gr.