Ik die vroeger verzonk in een boek, zodanig dat ik niks meer hoorde en mijn ouders die beneden maar bleven gillen: Anne-li, Anne-li Anne-li, Annneeeee-liiiiii!!!!!!
Ik was in mijn boek verzonken.. fantaserend in mijn eigen fantasie.
Waar is mijn fantasie gebleven? De gedachtengang die zo gefascineerd was door griezelboeken en wanneer eenmaal in een boek gedoken mijn ogen niet weken totdat de laatste pagina was omgeslagen. Ik moet toegeven dat het komt door een onrust; streven naar het volgende doel. Het enige wat ik nog in visie heb: het volgende doel en daarbij vergeet ik soms dat je van het moment moet leren om überhaupt te kunnen leren.
Ik kan wel en wil wel gaan lezen, maar mijn gedachte drijft weg als een verloren schip op zee op en wordt door de golven alle kanten opgegooid. Deze gewilde concentratie is dan erg lastig. Af en toe lukt het weer; compleet gefascineerd door een boek, maar het moet wel een boek zijn die bijdraagt aan je kennis. Ik wil wat nieuws, ik wil leren, ik wil mijn fantasie gebruiken en wijzer worden> Alleen moet ik dan wel blijven lopen en niet alleen maar op de automatische piloot.^^
Geen opmerkingen:
Een reactie posten