Nog geen twee dagen later, na mijn ingenieuze idee over het scriptie Item, zit ik op Facebook te nuttelozen. The usual, checken wat heeft die te melden? Wie roept daar wat? Wie moet ik nog allemaal terug mailen? Heb ik daar zin in ? Nee.
Vervolgens valt mijn oog op de link www.hemelstaartdag.nl. Wat een cool idee, i.p.v. eren dat Jezus naar de hemel vaart, eren we hem door een groep mensen in te smeren met taart! Dit ga ik doen!
Hallelujah! Een helder moment is geschied; waarom dit niet filmen en een item maken voor de Internationale student; ‘What to do on Ascension Day?’
Twee belletjes later en een bericht op Facebook verder, zijn de plannen gesmede. Ik en mijn creatieve muse gaan samen op pad.
13 Mei, de dag van de hemelvaart. Voor ons de dag van een treinrit, vele soesjes, slagroom en opgekropte frustratie die wij mogen laten gaan op een groep mensen met taart. Eenmaal aangekomen in Amsterdam, staat de camera paraat, ingetapet in wel. Eerst nog de nodige shots, de nodige nutteloze interviews met enthousiaste verkleedde deelnemers, de introductie samen met Kluun: de man van het initiatief.
Half 4, de spelregels worden uitgelegd, de clown wordt van tafel gegooid en het startschot wordt gegeven.
Rennen, Rennen, Rennen; scheuren naar de taarten. BAF, de eerste taarten vliegen je om de oren, om dan maar niet te spreken van de munitie slagroomsoesjes die met een rotgang langs je heen suizen. Ineens duikt mijn creatieve camera muse op uit een aswolk van poedersuiker, zijn camera getapet in plastic en legt het slagveld vast. Nog geen 10 minuten later, worden de laatste slagroombussen leeggespoten en het slagveld wordt verlaten.
Na een foto, rent de menigte naar de tuinslangen en de zure geur hangt al in de neus. 15 minuten later, na wat water, geschater en geschreeuw, druipen de deelnemers af. Achter hun latend een slagveld van zoetigheid en een zurige geur met zich meedragend.
Kortom wat een item, wat een cool idee. Ik stel voor Hemelstaart 2011 here we come.
.
